Dit duidelijk gestructureerde erfgoed is de weerspiegeling van het collectieve geheugen. Het is diep verankerd in de oude landelijke en ambachtelijke maatschappij, in een gemeenschappelijke godsdienst en in een grondgebied dat de wieg vormt voor de hele Natie.

Deze levensvreugde weerspiegelt zich ook in folklorefeesten waarin de arbeid centraal staat: in februari brengen de optochten van Diekirch, Remich, Pétange, Schifflange, Esch-sur-Alzette en Wasserbillig de meest spontane en humoristische trekjes van de Luxemburgers in beeld.


In maart herdenkt de "Miertchen" en zijn vuurbollenstoet de betaling van de pachtgelden aan de graaf van Vianden. In de lente en de zomer volgen de artisanale markten, onder de vorm van middeleeuwse feesten (Luxemburg, Bourscheid, Vianden, Schifflange), ambachtsmarkten (Bourglinster, Hosingen, Lellingen), tuinbouwmarkten (Erpeldange, Stolzembourg) of het mijnwerkersfeest (Kayl, Esch-sur-Alzette) elkaar op. September en de oogsttijd zijn een moment voor intens vertier, vooral in de Moezelstreek wanneer Grevenmacher zijn Wijnkoningin verkiest. Opmerkelijk is dat de schoonheid van de omgeving, een middeleeuws kasteel of een pittoresk gehucht, in grote mate bijdragen tot de kwaliteit van de happening. Hoogtepunt van de folklorefeesten vormt de fakkelprocessie op de vooravond van de nationale feestdag, de avond van 22 juni. De aanwezigheid van de leden van de groothertogelijke familie onderstreept hoe gehecht de vorst en zijn onderdanen zijn aan het land dat hen verenigt.

De religieuze feesten lopen parallel met de jaarkalender: het strofakkelfeest in februari luidt het einde van de winter in, terwijl het Emmaüsfeest met zijn zangvogels de lente en de vruchtbaarheid viert. In mei wordt de hoofdstad een belangrijk bedevaartsoord naar aanleiding van het octaaf ter ere van de Heilige Maagd, Troosteres der Verdrukten en patroonheilige van het land. De dinsdag van Pinksteren trekt het relikwie van de Heilige Willibrord in Echternach een stoet op gang waarin duizenden pelgrims deelnemen aan de dansprocessie, die opgenomen worden ist in het register van het wereldgeheugen van de UNESCO.


In augustus vormt de zegening van de oogst de aanzet voor heel wat volksfeesten. De Heilige Willibrord, tweede patroonheilige van het bisdom, wordt in de herfst een hele week lang vereerd in Echternach. November is de Heilige Hubertusmaand; de ambachtelijke markt van Munshausen wordt aan hem opgedragen, terwijl Berdorf jagersfeesten organiseert. Begin december verwarmen Sinterklaasstoeten de kinderharten in Luxemburg, Esch-sur-Alzette, Wiltz, ... Tijdens de advent toveren kribbenparcours en kerstmarkten Luxemburg, Esch-sur-Alzette en het kasteel van Vianden om in haarden van vrede, geschenken en licht.

Muziek, theater, literatuur en kunst vormen de aanzet voor veel meer dan de Lentefestivals van Luxemburg, Echternach, Wiltz, Marnach, de vallei van de Syre, Bourglinster, de literaire dagen van Mondorf-les-Bains, ... zij liggen ook aan de basis van de oprichting van herdenkingsmonumenten en grote infrastructuren zoals de Philharmonie, het Musée d’Art Moderne Grand-Duc Jean, het Grand Théâtre de la Ville de Luxembourg, ... .


Van klassiek tot hedendaags, van het academisme tot de avant-garde, van de charme van een amateur-kunstenaar tot de topprestatie van een professional, de cultuurmanifestaties en de vele tentoonstellingen zijn de levendige getuigen van wat dit resoluut toekomstgerichte volk bezielt, een volk dat oog blijft hebben voor zijn tradities en trots is op de uitzonderlijke culturele rijkdom die het te danken heeft aan de geografische ligging op het raakvlak van de Romaanse en Germaanse culturen.